wtorek, 28 stycznia 2014

Rozdział 9

Jeśli już czytasz nie zaszkodzi ci skomentować bo dla ciebie to chwila a dla mnie informacja że ktoś to czyta i że mam dalej pisać. Możecie też anonimowo jeśli ktoś nie ma konta więc będę wdzięczna. A linki zostawcie w zakładce SPAM :))

_________________________________________________________________________________



       Po chwili Olek przyszedł z piłką, na co Asia zareagowała śmiechem i powiedziała, że nie będzie grać, ale ja też nie miałam takiego zamiaru tylko odłożyłam piłkę obok nas i skierowałam słowa do Asi:
- Przecież nie będziemy grać, Olek po prostu zaraz odniesie im piłkę i podziękuje w naszym imieniu.
- Noo tak to może być- spojrzała na Olka, no a on udał obrażonego.
- Asia ja na 15 muszę być w domu, więc pójdziemy za jakieś pół godziny.
- Nie ma sprawy, w sumie to dłużej by mi się siedzieć nie chciało. Olek to idź zanieś im tą piłkę i powiedz że dziękujesz.
- Niech wam będzie zaniosę.- i poszedł, my położyłyśmy się tak, żeby widzieć jak będzie im oddawał. Jednak wracał do nas znowu z piłką, a my nie wiedziałyśmy o co chodzi. Kiedy doszedł od razu się odezwał:
- Powiedzieli mi że macie same im oddać- ja spojrzałam na Asie, a ona na mnie bo nie miałyśmy ochoty do nich iść jednak chyba nie miałyśmy wyjścia. Wstałyśmy i poszłyśmy i ich kierunku, a Olek musiał poczekać przy naszych rzeczach.
- Dobrze wyglądam?- zadała Asia pytanie, gdy byłyśmy już coraz bliżej
- No w miarę, ale przecież jesteś na plaży to jak chciała byś wyglądać- nie odpowiedziała nic, ale tylko dlatego że już stałyśmy koło tych chłopaków.
- Cześć, chciałyśmy wam oddać piłkę- Asia ze znudzeniem zaczęła.
- Okej, może się przysiądziecie?- powiedział jeden z 4 chłopaków.
- Wiesz co dzięki, ale my zaraz do domu idziemy.- teraz to ja zabrałam głos
- To innym razem. A ja ciebie znam- te słowa skierował do mnie
- I ja też- wtrącił drugi
- Tak a skąd?- zaciekawiłam się, bo ja ich w ogóle nie kojarzyłam.
- Ja z wesela- kiedy to powiedział od razu sobie przypomniałam.
- Igor? No proszę jakie spotkanie ja cię nie poznałam.
- No, aż tak się zmieniłem?
- Nie, no może troszkę.- powiedziałam, i widziałam jak Asia się przygląda z uwagą tej rozmowie.
- A ja cię kojarzę z pielgrzymki.
- Jej jaką wy macie pamięć. Dobra my musimy lecieć to cześć.- i zaczęłyśmy się kierować do swoich ręczników. Postanowiłyśmy się już zbierać, więc kazałam się Olkowi ubierać i sama to samo uczyniłam. Spakowałam wszystko i ruszyliśmy w kierunku wyjścia. Asia się nie odzywała i wiedziałam dlaczego. To było pewne wiedziałam, że musi sobie wszystko ułożyć, jedyne co mogłam jeszcze powiedzieć to że na pewno będzie dobrze. I też to powiedziałam i przytuliłam się. Ona pożegnała się też Olkiem i ruszyła w swoją stronę, a my w swoją. Nie mieliśmy zbyt daleko bo jakieś 10 minut. Ale młody tak marudził, że marzyłam o tym aby być już w domu.
       W domu był już tata i doprawiał obiad. Najpierw miałam się wykąpać ale postanowiłam, że pierw zjem bo mój brzuch się tego domagał. Usiadłam do prostokątnego stołu a obok mnie Olek i czekaliśmy aż tata poda na talerze, bo sam się uparł, że nie chce potrzeby. Obiad był mój ulubiony warzywa na patelnię, ryż, i kawałki piersi kurczaka. Zjadłam wszystko podziękowałam i poszłam do pokoju naszykowałam ubrania i poszłam wziąć prysznic i przy okazji umyć włosy bo miałam pełno piasku jakimś cudem. Rozebrałam się i już stałam pod strumieniem letniej wody, dzięki temu nie byłam tak rozleniwiona po tym opalaniu. Kiedy wyszłam spod prysznica wytarłam mokre ciało i włosy nałożyłam balsam i bieliznę. Podstawowy u mnie jest również delikatny makijaż. Wysuszyłam moje blond włosy, związałam w "artystyczny nieład" i założyłam bandamkę. Ubrałam przygotowane ciuchy i wyszłam z łazienki. Ponieważ planowałam do tej kolacji zostać w domu ubrałam się w coś wygodnego. Położyłam się na łóżku i włączyłam laptopa. Przejrzałam wszystkie strony od facebooka po fotobloga, słuchając muzyki. Miałam czas dla siebie bo na tą kolację wychodzimy o 18.30. Weszłam jeszcze na gadu gdzie zobaczyłam, że Marek jest dostępny, ale nie pisałam pierwsza z tego powodu iż nie lubię zaczynać rozmowy z chłopakiem pierwsza przez internet. Po chwili jednak napisał:
- Hej :* jak tam ci mija dzień?
- Hejka :* a jakoś leci byłam z przyjaciółką na plaży, a teraz odpoczywam. No a jak u ciebie?
- U mnie w miarę. Dzisiaj cały dzień do południa w domu byłem. Dopiero na wieczór wychodzę. To jak jutro się spotkamy?
- Pewnie ja proponuje spotkać się przy wejściu do parku. Pokażę ci pewne miejsce. Tam zawsze mam czas dla siebie, ale zrobię wyjątek i cię tam zabiorę.- Zaproponowałam i wiem że na pewno mu się spodoba.
- Okej zdaję się na ciebie w końcu to ty znasz lepiej to miasto. To pasuje ci o 17?
- Dla mnie okej. To do zobaczenia. Teraz muszę lecieć paa :*
- No papaa :*- wyłączyłam laptopa i poszłam na krótki spacer z Ciapkiem bo później ta kolacja.
      Po powrocie ze spaceru spojrzałam na zegarek i była 17.35 postanowiłam się przygotować, bo została godzina do wyjścia. Na początku poprawiłam troszkę makijaż i wyprostowałam włosy. Poszłam do szafy i wybrałam sukienkę, bo skoro to kolacja postanowiłam jakoś wyglądać. Spryskałam się perfumami, spakowałam wszystkie potrzebne rzeczy między innymi: małe lusterko, grzebyk, portfel, telefon, małe perfumy, błyszczyk i kilka innych pierdół potrzebnych dziewczynie. Usłyszałam wołanie taty z dołu wiec zeszłam. Gdy tata mnie z powiedział:
- Ślicznie, córeczko wyglądasz i dziękuje.
- Ty tato też się postarałeś, przecież wiem że ci zależy, wiec nie masz za co dziękować. Chcę żebyś był szczęśliwy- i tata przytulił mnie. Był ubrany w białą koszulę i czarny garnitur. Skierowaliśmy się do wyjścia i tata zamknął drzwi. Wsiedliśmy do samochodu i tata kierował się w kierunku restauracji.
     Zaparkował przed i wysiedliśmy. Teraz dopiero się stresowałam, a co jeśli źle wypadnę, jeśli mnie nie polubi ta kobieta i jej syn. Zasiedliśmy przy jednym z nakrytych stolików było kilka osób w tle łagodna muzyka. Byliśmy pierwsi wiec musieliśmy czekać. Wystrój restauracji bardzo mi się podobał taki delikatny jednak elegancki.
- Tato jak to pani ma na imię?
- Sylwia, kochanie nie przejmuj się na pewno się dogadacie i z jej synem też- powiedział ze szczerym uśmiechem
- A jej syna już poznałeś?
- Nie też dzisiaj dopiero go poznam. Podobno jest spokojny i miły.
- No to dobrze.- I właśnie teraz podeszli do nas, a tata wstał wiec ja też pierwsze co spojrzałam na tą kobietę brunetka, wysoka, ale nie wyższa od taty, szczupła i wyglądała na bardzo miłą kobietę. Ubrana była w brązową sukienkę i brązowe buty.
-  Sylwia- wyrwała mnie z zamyślenia i wtedy podała mi dłoń
- Ewa miło mi cie poznać- i odwzajemniłam i uśmiech i podałam dłoń. Tata witał się wtedy z tym jej synem, kiedy spojrzałam w jego kierunku nie mogłam uwierzyć i jego spojrzenie też skierował w moją stronę i stał jak wryty:
- E...Ewa?- był tak samo zaszokowany jak ja
- Marek, ale numer nie spodziewałam się że to możesz być ty.
- To wy się znacie?- wtrąciła się Sylwia
- Tak, poznaliśmy się wczoraj, jak przez przypadek na nią wpadłem- wyjaśnił, ale nadal mi się przyglądał. Tata i Sylwia coś mówili ale my nie słuchaliśmy tylko patrzyliśmy sobie prosto w oczy. Widziałam w nich zdziwienie i smutek? Może liczył że między nami coś będzie. No w sumie też miałam taką cichą nadzieję. Dopiero teraz zobaczyłam jak jest ubrany miał granatową koszule, spodnie czarne i trampki. Usiedliśmy przy stole, na przeciwko mnie siedział Marek. Po chwili przyszedł kelner i złożyliśmy zamówienia. Ja zamówiłam pierś z grila, pieczone ziemniaczki i surówka i sok pomarańczowy. Marek to samo tylko inne mięso. Sylwia i tata nawet nie wiem bo jakieś wymyślne dania. Atmosfera była genialna trochę się śmialiśmy, tata i Sylwia opowiedzieli jak się poznali. Ja więcej rozmawiałam z Markiem jednak z Sylwią też się starałam ponieważ, chciałam o niej dużo wiedzieć skoro ma być z moim tatą.
- Kochani my chcemy wam coś powiedzieć.- zaczął mój tata kolejną rozmowę
- No to słuchamy- powiedziałam ciekawa o co chodzi.
- Chodzi o to że Sylwia i Marek zamieszkają z nami i za dwa dni zaczną przeprowadzkę- nie mogłam uwierzyć ale cieszyłam się no bo czemu miałabym się nie cieszyć
- To wspaniale, chociaż będzie jakaś kobieta oprócz mnie- i wszyscy zaczęli się śmiać.
        Po godzinie kolejnej pogawędki zaczęliśmy się zbierać lecz nie do domu tylko tata i Sylwia na wieczorny spacer, a ja i Marek też spacer ale do mnie do domu. Śmiałam się do łez aż ludzie którzy spokojnie spacerowali patrzyli się dziwnie w naszym kierunku.
- To jak będę miał śliczną siostrę?
- A ja przystojnego brata.- podsumowałam a Marek się zaśmiał
- Jak się poznaliśmy to myślałem że z czasem może byśmy spróbowali razem ale teraz kiedy cię zobaczyłem w restauracji to wiedziałem, że to już nie będzie możliwe.- powiedział szczerze jednak był troszkę zmieszany mówiąc wprost.
- Ja też tak myślałam no ale zawsze możemy być dobrymi przyjaciółmi i przykładowym rodzeństwem.- naprawdę lubiłam Marka i wiedziałam że mogę mu zaufać. Gdy doszliśmy do domu to przegadaliśmy całą noc tata i Sylwia nie wrócili ale dzwonili że są u niej w domu. On mi opowiedział jak wyglądało jego życie i czasami naprawdę miał ciężko. Okazało się że miał jedną dziewczynę, ale ona wykorzystała go podobno do zakładu. Podobno się zaangażował i ciężko było mu się pozbierać jednak przed wyjazdem tutaj wybaczył jej. Ja jemu również opowiedziałam jak to było u mnie jednak ja chłopaka jeszcze nie miałam. Kiedy poszłam się przebrać w piżamę to Marek oglądał zdjęcia które leżały na mojej komodzie. Jak już wyszłam zaczęliśmy się przedrzeźniać i Marek zaczął mnie gilgotać a ja nie mogłam przestać się śmiać.
- Pro...proszę....proszę przestań
- A będę coś z tego miał?
- Mogę... ci... zrobić rano....śniadanie, naleśniki- i przestał co znaczyło że go przekonałam.




No i jest jak wam się podoba? Staram się stawiać przecinki. Dziękuje za wejścia i komentarz <333333. Jutro będzie kolejny. Mam nadzieje że ktoś czyta. Jeśli macie jakieś uwagi pisać śmiało. Buziaki :***

niedziela, 26 stycznia 2014

Rozdział 8

Jeśli już czytasz nie zaszkodzi ci skomentować bo dla ciebie to chwila a dla mnie informacja że ktoś to czyta i że mam dalej pisać. Możecie też anonimowo jeśli ktoś nie ma konta więc będę wdzięczna. A linki zostawcie w zakładce SPAM :))
_____________________________________

Wstałam dość wcześnie bo o 7 sama się sobie zdziwiłam bo przecież są wakacje no ale widocznie już więcej snu mi nie było potrzebne. Postanowiłam się wykąpać więc wzięłam sobie niebieski kostium dwuczęściowy bo przecież miałam z Asią iść na plaże i poszłam do swojej łazienki. Nalałam sobie wody i płynu o zapachu brzoskwiniowym ponieważ to mój ulubiony i zanurzyłam swoje ciało. Taka kąpiel jest mega relaksujaca od razu o żadnych problemach nie myślę tylko o takich chwilach które się nie da zapomnieć, oczywiście mówię o takich pozytywnych a jedną z nich jaka jest to zderzenie się z Markiem. No bo niby to przez przypadek ale to było takie wyjątkowe tylko dlaczego? To jego spojrzenie było inne w nich można było zobaczyć całą historię z jego życia czy to możliwe? Raczej tak no bo przecież na pewno mi się nie wydawało. Czułam że po naszej dłuższej znajomości coś może się więcej pojawić na co nie będę narzekać. Jestem ciekawa czy w ogóle jeszcze do mnie napisze czy zaproponuje spotkanie no ale napisał, że cieszy się że na mnie wpadł. A może ja mu się nie spodobałam, nie no przecież tak to by mnie minął i poszedł dalej.
Na takim właśnie myśleniu zorientowałam się że woda jest już chłodna więc postanowiłam już wyjść. Wytarłam swoje ciało i nałożyłam balsam dokładnie go rozcierając, nałożyłam kostium, roszczesałam włosy, nałożyłam delikatny makijaż i wyszłam z łazienki, podchodząc do szafy i myśląc co założyć. Postawiłam na czarne krótkie spodenki i szarą bokserkę i białe czeszki. Pogoda nam się trafiła więc trochę poleniuchujemy na słoneczku. Parę minut przed 9 zeszłam na dół i zobaczyłam mojego tatę czytającego gazetę:
- Hej Ewciu. Pamiętasz że dzisiaj idziemy na kolację?
- Tak, tak i nawet jak bym miała zapomnieć to ty mi na to nie pozwalasz bo ciągle o tym mówisz- na moje słowa się zaśmiał.
- No bo wiesz że dla mnie to ważne. Będziesz dzisiaj w domu?
- Idę z Asią i będę koło 15 w domu a co?
- Bo mam na mieście parę spraw do załatwienia, a mają przyprowadzić Olka żebyśmy się nim zajęli.
- No dobra to ja go wezmę ze sobą to zadzwoń do nich zęby mu wzięli to co potrzeba.
- Kochana jesteś- powiedział obdarzając mnie uśmiechem
- No ja to wiem- skomentowałam podążając z salonu do kuchni. Zrobiłam sobie śniadanie mimo że zazwyczaj to nie jadam śniadań ale tym razem miałam ochotę na jajecznice z kiełbasą i szczypiorkiem. Po zjedzeniu poszłam do swojego pokoju i wzięłam telefon na którym były 3 nieodebrane połączenia. Jedno od koleżanki a dwa od Marka. Ciekawe czego chciał. Nie byłam pewna czy oddzwonić no ale w końcu dzwonił więc czemu nie. I wybrałam jego numer po dwóch sygnałach już odebrał:
- Halo?
- Hej to ja Ewa dzwoniłeś do mnie?
- A tak bo chciałem zaproponować aby się jutro spotkać koło 17 co ty na to?
- Jasne jestem za to szczegóły omówimy później
- Okej to zadzwonie wieczorem miłego dnia
- Dzięki i wzajemnie do usłyszenia
- No pa- powiedział i rozłączył się. A ja się zastanawiałam czyżby to randka czy koleżeńskie spotkanie tego nie wiem ale wiem jedno że nie mogę się już doczekać. Wbiegł do mnie Olek i pierwsze co to spytał czy naprawdę go zabieram nad wodę.
- Tak masz dzisiaj szczęście i idziesz ze mną i Asią.- spojrzałam na zegarek gdzie widniała godzina 9.38 i zwróciłam się do siedmioletniego chłopca- mamy jeszcze godzinę i wychodzimy.
- Dobra ja idę oglądać telewizję.
- Ja zaraz do ciebie dołącze tylko spakuje potrzebne rzeczy.- Olek wyszedł a ja zrobiłam to co mówiłam. Schodząc widziałam jak właśnie tata wychodzi to pewnie idzie załatwić te swoje sprawy. A ja dosiadłam się do Olka który oglądał powtórkę jakiegoś filmu który zbytnio mnie nie ciekawił więc poszłam do kuchni napić się soku. Kiedy już się napiłam zwróciłam się do Olka jeszcze z kuchni:
- Chcesz coś do picia może sok albo cole
- Niech będzie cola- krzyknął co oznaczało że nie przyjdzie tylko muszę mu zanieść no ale ja jestem dobra i mu zaniosę.
- Tyłka ci się ruszyć nie chciało do kuchni- spytałam niby zła
- No nie bardzo- powiedział i zaczął pić a mi zachciało się śmiać i w sumie to bez powodu. Po chwili jednak ogarnęłam się:
- Młody zanieś szklankę do kuchni wyłącz telewizor i zbieraj się bo zaraz wychodzimy- jak powiedziałam tak zrobił i już wyszliśmy a ja dokładnie zakluczyłam drzwi i ruszyliśmy w kierunku biedronki. Tam czekała już Asia i we trójkę weszliśmy do sklepu kupić jakieś picie i chipsy. Zapłaciliśmy i poszliśmy w kierunku plaży bo było blisko w końcu mieszkam bardzo blisko wody. Na plaży było sporo już osób i ciągle przychodziły kolejne. Zajęliśmy odpowiednie miejsce i zdjeliśmy zbędne ciuchy. Olek od razu poszedł do wody a my siedziałyśmy na brzegu rozmawiając no i obserwując Olka bo musiałam mieć na niego oko Asia omijała tematu Kacpra co mogło znaczyć że coś wie że jakoś się musieli skontaktować i wyszło że się nie myliłam:
- Wydaje mi się że kontaktował się z tobą Kacper mam rację?
- Nie do końca bo to ja się z nim kontaktowałam- powiedziała i jej humor momentalnie się zmienił
- No ale mówiłam czekaj aż się on sam nie odezwie, no ale co mówił?
- Wiem i miałaś rację mogłam się ciebie posłuchać. A mówił no to jak się zapytałam czy nie spotkamy się dzisiaj to powiedział że nie ma go w domu że wyjechał na kilka dni.
- No ale może to prawda może naprawdę wyjechał. Nie martw się wszystko będzie dobrze- mówiłam szczerze bo widziałam że ona naprawdę go kocha tylko czy on ją też?
- Miejmy nadzieję
Wszystko dobrze było trochę się opalałyśmy bo Olek to tylko pływał no a trochę do niego dołączyłyśmy to zawsze nas chlapał. Ale kiedy zobaczyłam kto wchodzi na plaże to myślałam że krew mnie zaleje. Był to nie kto inny jak Kacper. Asia go nie widziała ale na pewno go zobaczy. No podobno nie ma go, podobno wyjechał a tu z kolegą sobie na plaże przychodzi. Jak Asia go zobaczy to się zacznie. Było mi jej naprawdę żal bo co ona może wtedy poczuć no ale muszę ją wspierać:
- Patrz tam, czy ja już źle widzę czy naprawdę to oni?
- Ale gdzie? .... O kur*a zabije gnoja no nie wierze- już widziałam w jej oczach łzy więc ja przytuliłam jednak się ogarnęła i wtedy przeszli koło nas jak gdyby nigdy nic no miałam ochotę już do nich podejść ale zatrzymała mnie Asia słowami:
- To nie ma sensu
- No ale zobacz jak cie ten debil potraktował normalnie łeb mu urwę
- Jeszcze chwilę poczekam jak nie podejdzie to wtedy to załatwie.
- Niech będzie ale nie przejmuj się widocznie nie zasługiwał na ciebie.
Po około 15 minutach Asia postanowiła do niego podejść akurat grali sobie w wodzie. Olek siedział koło mnie nie wiedział czemu Asia nie ma humoru ale nie dopytywał. W ciągu tych 15 minut naprawdę okazał się takim ch*jem że yhhh szkoda gadać flirtowal z jakimiś dziewczynami na oczach swojej dziewczyny. No po prostu brak jakiegokolwiek szacunku do dziewczyn. Kiedy Asia do niego podeszła on i tak grał nie patrząc na mnie nie słyszałam co Asiczka (tak na nią mówiłam) do niego mówiła ale wiedziałam że jak wróci to mi powie. W pewnym momencie Asia strzeliła mu z liścia i kierowała się w naszym kierunku. Nic nie mówiąc przytuliłam ją a ona zaczęła płakać po jakiś 10 minutach oderwała się ode mnie i zaczęła:
- On mnie nie kochał- mówiła wciąż łkając
- Tak mi przykro
- Nawet się nie przejął jak do niego mówiłam, a kiedy powiedziałam jak tak mógł powiedział że byłam tylko jego pocieszeniem
- Co za sku*wiel no przecież to przechodzi ludzkie pojęcie
- Wiem i dlatego nie mogę się tak dołować będzie ciężko ale muszę dać radę
- A ja ci w tym pomogę- powiedziałam i skierowałam teraz słowa do Olka
- Pójdziesz do tych chłopaków o tam- wskazałam chłopaków którzy siedzą koło jednego drzewa około 40 metrów od nas- i poprosisz o piłkę a kiedy będą się pytać dla kogo to powiesz albo wykażesz nas okej?
- Dobra to ja idę- musiałam jakoś sprawić by o tym co się stało przed chwila chociaż na jakiś czas zapomniała. I mam nadzieję że to pomoże bo wyobrażałam sobie jak ona się czuję.

No i jest wiem że nie jest idealny więc jeśli macie jakies uwagi to śmiało nie krępujcie się. Mam nadzieję że choć trochę wam się podoba. Następny będzie jutro obiecuje. Dziękuje za komentarze bo to serio motywuje do dalszego pisania no i za tyle wejść jesteście kochani <3333

sobota, 25 stycznia 2014

Rozdział 7

Jeśli czytasz to nie zaszkodzi skomentować dla ciebie to chwila a dla mnie wiele radości otrzymując zwykły komentarz.
Swoje linki zostawiajcie w zakładce SPAM z góry dziękuje
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Właśnie wyszłam na spotkanie z Asią. Umówiłam się z nią w parku do którego miałam około 20 minut drogi spacerkiem. Po drodze zastanawiałam się co jest nie tak między Asią a Kacprem. Od razu się zorientowałam że coś na pewno była taka smutna, zdołowana. Mimo że jestem nadal zła że mnie nie posłuchała to i tak mi jest przykro jak widzę ją w takim stanie. Musi mi dzisiaj powiedzieć co ten debil jej zrobił, przecież po nim można się wszystkiego spodziewać. Kolejna sprawa ciekawe jaka jest ta wybranka mojego taty, czy mnie polubi, zaakceptuje no i jaki jest ten jej syn no bo przecież może być zapatrzonym w siebie głupkiem z jakiejś elity lub zwykłym chłopakiem który ma po prostu swoje zainteresowania i żyje według własnych zasad. Kiedy go poznam będę mogła dopiero wtedy określić jaki jest no i jaka jest jego mama. Jutro idziemy na kolacje do restauracji bo tata stwierdził że raz na jakiś czas można sobie pozwolić a taka okazja jest odpowiednia. Moje przemyślenia przerwał mi jakiś chłopak który wpadł na mnie kiedy spojrzałam kto raczy na mnie wpadać spojrzałam w jego oczy były niebieskie przeszywały mnie na wylot. Nic nie mówiąc przyglądaliśmy się sobie jeszcze przez dłuższą chwilę w końcu on postanowił to przerwać:
- Przepraszam to moja wina- i obdarzył mnie pięknym uśmiechem na co moje nogi zrobiły się jak z waty
- Nic... nic się nie stało- no i jasne od razu się zarumieniłam
- Marek- odparł i podał mi rękę
- Ewa miło mi- i uściskałam jego dłoń
- Pewnie się spieszysz?- no tak staliśmy na środku chodnika i ludzie którzy przechodzili tylko spoglądali kątem oka
- Troszkę bo umówiłam się z przyjaciółką w parku- powiedziałam szybko, do parku było nie daleko jeszcze z 10 minut drogi a Asia już na mnie pewnie czeka.
- To może mogę ci przez kawałek drogi towarzyszyć no chyba że nie chcesz- powiedział jednak widziałam że to go zaszokowało tak jakby to wypłynęło z jego ust bez jego wiedzy, no ale pomyślałam że dlaczego nie wydaje się sympatyczny.
- Jasne to chodźmy bo będę jeszcze bardziej spóźniona.
- Okej. To gdzie chodzisz do szkoły?
- Jeszcze do gimnazjum nr 2 już ostatni rok no a ty?
- Ja właśnie się przeprowadziłem i został mi też rok w gimnazjum i z tego co mówiła mi mama to wychodzi na to że będziemy w jednej szkole- kiedy tak mówił ja dopiero wtedy zobaczyłam jaki on przystojny i widać że umie się ubrać. Ma zgrabną sylwetkę i wydaje mi się że chodzi na siłownię, dość wysoki no wyższy ode mnie co jest bardzo fajne bo lubię jak chłopak jest wyższy, włosy ma blond świetnie przystrzyżone można powiedzieć ze tak jak Justin Bieber normalnie chłopak marzenie a styl ubierania powalający dziś ma białą koszulkę, szare spodenki no bo w końcu jest lato i czarne trampki no i jeszcze okulary jednym słowem wyglądał MEGA.
- Oj to świetnie że będziemy razem chodzić do szkoły.
- No ja też się cieszę jeśli tam są same takie piękne dziewczyny jak ty- na te słowa się zarumieniłam
- Nie przesadzaj są jeszcze ładniejsze no ale dziękuje- zatrzymaliśmy się przed wejście  do parku i właśnie dostałam sms-a od Aśki w którym napisała gdzie jestem.
- Marek ja już muszę iść bo koleżanka się niecierpliwi
- Jasne nie ma sprawy wiesz cieszę się że na ciebie wpadłem może podasz mi swój numer?- podałam mu i każdy ruszył w swoją stronę.
Zbliżając się w stronę Asi widziałam że jest zła ale i tak wiem że zaraz jej przejdzie przynajmniej mam taką nadzieję. Przyjrzałam się jak jest ubrana i jak zwykle idealnie dobrała strój, i swoje piękne włosy miała związane w takim artystycznym nieładzie. Kiedy już podeszłam Asia chciała się odezwać ale byłam pierwsza:
- Asiu wiem wiem przepraszam że się spóźniłam i że jesteś zła ale był powód ale to ci powiem później a teraz mów.
- Ale co mam ci mówić- no wiedziałam ze nie będzie chciała tego poruszać ale nie dam się zbyć.
- Kobieto jak to co? Mów co ci ten debil zrobił- Asia głośno westchnęła
- Chodź usiądźmy na tej ławce i ci wtedy powiem- usiadłyśmy i zaczęła swój monolog- bo wiesz ty wyjechałaś ja wtedy na wszystkich byłam zła na cały świat ciągle jakieś sprzeczki a jak tylko wspominałam o tobie mówił że widocznie nie byłaś moją przyjaciółka nie wiedziałam co o tym  myśleć. W czasie tego tygodnia widzieliśmy się dwa razy ale nie było tak jak wcześniej i raz próbował mnie uderzyć ale jak zobaczył moje łzy w oczach opamiętał sie. Sam nawet sms-a nie napisał a kiedy ja napisałam to zbywał mnie zdaniem że nie ma czasu na bezsensowne pisanie. Teraz w sumie nie widzieliśmy się cztery dni, a ja nie wiem co zrobić bo naprawdę go kocham.
Kiedy skończyła w końcu spojrzała w moje oczy bo gdy opowiadała patrzyła się w jakiś punkt otaczającego nas krajobrazu. I wtedy ujrzałam w jej oczach smutek wiedziałam że jest jej źle czyli to prawda naprawdę się w nim zakochała.
- Przykro mi- i po prostu ją przytuliłam i szepnęłam jej do ucha- nie sądziłam że się w nim zakochasz myślałam że to zwykłe zauroczenie.
- Ja też tak na początku myślałam- powiedziała odklejając się ode mnie- cieszę się że znowu mamy taki kontakt-stwierdziła.
- Ja też. Wiesz co na razie poczekamy może do ciebie zadzwoni czy coś
- No mam nadzieje a teraz gadaj czemu się spóźniłaś- powiedziała już z ciut lepszym humorem
- Poznałam chłopaka ale po prostu taki boski- Asia zapiszczała i cieszyła się razem ze mną
- Okej w takim razie wybaczam ci spóźnienie- zaśmiałyśmy się obie gdy przerwał nam Asi telefon. Gdy Asia rozmawiała przez telefon ja obserwowałam spacerujących ludzi młodych, starszych i dzieci. Wyglądali jak by w życiu nie mieli żadnych zmartwień a może po prostu żyją chwilą, bo kto wie kiedy życie się skończy. Popatrzyłam na jedną parę nastolatków którzy nie widzą świata poza sobą dosłownie i w przenośni. Jak ja bym tak chciała mieć kogoś takiego ale kto wie może właśnie szczęście do mnie przyszło chyba coś mi się należy. Asia skończyła i powiedziała że to tylko mama. Postanowiłyśmy się już zbierać do domu po drodze miałyśmy jeszcze wstąpić do sklepu. Mieszkałyśmy kawałek od siebie wiec musiałyśmy po jakimś czasie się rozejść w innych kierunkach:
- Asia pamiętaj wszystko się ułoży może on potrzebuje trochę czasu jutro idziemy na plażę i nie ma odmowy bo musimy się trochę opalić- Asia zrobiła śmieszną minę a ja zaczęłam się śmiać
- Skoro nie ma odmowy to nie mam wyjścia to o 10.45 spotkajmy się koło biedronki to jeszcze coś do jedzenia kupimy
- Okej to pa kochana- mówiąc to pożegnałyśmy się buziakiem w policzek.
- No paa
Jak doszłam do domu wzięłam mojego pieska Ciapka na spacer i jak już wróciliśmy to poszłam do siebie wzięłam prysznic i położyłam się do snu kiedy przyszedł mi sms od Marka " Naprawdę się cieszę że cię poznałem :* dobrej nocy " odpisałam " Ja też. Dziękuje :* Kolorowych snów" i poszłam spać.






Dziękuje dziękuje kochani tyle wejść jesteście wspaniali ♥. Wiem że jakoś nie wchodziłam przez jakiś czas ale nauka mnie przytłoczyła ale już jestem dziękuje za komentarze bo jeśli czytasz to taki komentarz jest dla mnie dobrym plusem dzieki ktoremu mam ochote pisc i mam wene oby tak dalej.

czwartek, 12 grudnia 2013

Rozdział 6

Oczami Asi- tydzień później

W ciągu tego tygodnia gdy Ewa była nad morzem z Kacprem widziałam się tylko jeden raz twierdził ze nie ma czasu. Czuję się fatalnie czyżby Ewa miała rację teraz to tworzę różne historię ale przemyślałam wszystko i muszę koniecznie pogadać z Ewa a Kacper zobaczymy co czas pokaże może się do mnie pierwszy odezwie. Treaz siedzę na schodkach przed domem mojej byłej przyjaciółki ale mam nadzieję że po tej rozmowie wszystko wróci do normy i będzie tak jak wcześniej. Czekam już tak około 40 minut bo nie wiem o której dokładnie ma wrócić ale nie zamierzam się poddać.

Oczami Ewy:

Połowę drogi do domu przespałam jeszcze z 25 minut i będziemy na miejscu jedyne o czym marzę to aby położyć się w moim wygodnym łóżku. W Gadńsku było super chociaż zapomniałam o wszystkich problemach ale teraz im bliżej domu tym bardziej wszystko wraca do mojej głowy i znowu zaczyna się bezsensowne myślenie. Gdy tata zaparkował przed naszym domem jedno mnie zdziwiło a mianowicie siedząca na naszych schodach Asia. Wysiadłam z auta i niepewnie podeszłam:
- Asia co ty tu robisz?
- Ewa boże jak ja cię przepraszam za wszystko nawet nie wiesz jak tęskniłam- mówiąc to rzuciła się na mnie i tak mocno przytulała że ledwo co mogłam złapać oddech
- Tato ja pójdę na krótki spacer- zwrociłam się do taty a do Asi powiedziałam krótkie- chodźmy.
Panowała cisza której żadna z nas nie potrafiła przerwać choć bardzo chciała. Pierwsza jednak odezwała się Asia:
- Ewa ja wiem że źle się wtedy na tym spotkaniu zachowałam ale doszło to do mnie dopiero jak wyjechałaś, zrozumiałam że nie chce cię stracić takiej przyjaciółki jak ty.
- Nawet nie wiesz jak właśnie takiej rozmowy potrzebowałam. Ja też nie chce cię stracić bo gdzie znajdę taką kochaną a zarazem pozytywnie zwariowaną.
- Czyli jak między nami okej?
- Okej powiedziałam- z uśmiechem na twarzy a Aśka obrazu się do mnie przytuliła co odwzajemniłam. Jeszcze trochę chodziłyśmy uliczkami kiedy doszłyśmy pod mój dom. Nie byłam pewna czy zacząć temat Kacpra bo nie chciałam kolejnej kłótni jednak zaryzykowałam zadając banalne pytanie "jak im sie układa?" Jednak milczała tak jakby zastanawiała co ma powiedzieć i po chwili ciszy odparła:
- Wydaje mi się że nie za dobrze, napewno inaczej niż na początku ale może pogadamy o tym jutro jeśli będziesz chciała słychać na jego temat. A dzisiaj idź do domu bo widać że jesteś zmęczona podróżą.
- Niech będzie ale jutro się nie wymigasz. W takim razie do jutra- powiedziałam i pożegnałam się z nią buziakiem w policzek.
- No pa kochana- odparła i skierowała się w stronę swojego domu a ja do swojego. Cieszę się że się w końcu pogodziłyśmy ale widzę że coś jest nie tak i zapewne związane jest to z Kacprem ale razem sobie damy radę nie pozwolę jej cierpieć przez niego bo dla mnie on nadal jest totalnym kretynem który potrafi podnieść rękę na dziewczynę tak jak to zaprezentował na mnie.
Rano pozbierałam się do ładu i zaczęłam wyjmować wszystko z walizki i nastawiłam pranie i zeszłam na dół gdzie był mój tata.
- Ewciu chciałbym ci kogoś przedstawić bo pewnie się domyślasz że od jakiegoś czasu się z kimś spotykam.
- No tak domyślałam się to kiedy będę miała taka okazję?
- No myślałem żeby zabrać was na kolację jutro co ty na to?
- Jasne nie ma sprawy- powiedziałam z uśmiechem bo cieszę się że kogoś sobie znalazł bo od 13 lat był sam bo moja mama nas zostawiła ja wolałam zostać z tata a moja siostra z mama i tak zostałowięc naprawdę się cieszyłam.
- Dobrze że akceptujesz to że się z kimś spotykam. I jeszcze jedno ona ma syna w twoim wieku ale mam nadzieję że się polubicie.
- Jeśli będzie miał pozytywne do nas nastawienie to jestem pewna że się z nim dogadam. Tato ja pójdę do sklepu zrobić zakupy.
- Okej. To ja ogarnę trochę mieszkanie- mówił kiedy już zakładałam buty.

czwartek, 28 listopada 2013

Rozdział 5

Podniosłam się i już miałam przepraszać kiedy zobaczyłam kto to jest. Miałam ochotę wybuchnąć jak się na niego patrze pięści same się zaciskają. Już wiecie o kogo mi chodzi no właśnie Kacper ten sam Kacper co jest z Asią.
- O proszę, proszę kto tu na mnie wpadł- powiedział najwidoczniej rozbawiony
- Miałam przeprosić ale takich jak ty się nie przeprasza bo jesteś zwykłym dupkiem.
- No cóż co na to poradzimy, i ciekawe słyszałem ze nie poszło to spotkanie wczorajsze najlepiej i szczerze to się cieszę bo nie będziesz mi wchodzić w drogę.
- Może i spotkanie nie było udane ale jeszcze to zmienimy, bo nie pozwolę ci jej skrzywdzić- powiedziałam zezłoszczona.
- Wiesz co jesteś głupsza niż myślałem, zrobię tak że Asia już nie będzie chciała cię znać
- Nie możesz nic zrobić ona przecież ma swój rozum- miałam ochotę mu przywalić i kiedy już chciałam to zrobić on mnie ubiegł a ja tylko poczułam pieczenie na policzku i łzy w oczach.
- Zapamiętaj jedno ze mną się nie zaczyna i nie wpieprza w nie swoje sprawy.
- Pożałujesz tego jeszcze Asia przekona się jaki jesteś naprawdę.
- Wątpię a teraz odsuń się nie mam dla ciebie więcej czasu- powiedział popychając mnie w bok.
Odechciało mi się już biegać postanowiłam wrócić do domu i spakować się bo w końcu dzisiaj już jadę. Poleciały mi łzy bo już byłam bezsilna jak mam ją przekonać że to zły człowiek. Nadal czułam ten ból na czerwonym policzku. wchodząc do domu wtarłam ostatnią pojedynczą łzę. Włączyłam muzykę na laptopie poszłam wziąć prysznic a następnie się spakować bo znając życie później mi się nie będzie chciało. Wyjęłam średniej wielkości walizkę i zaczęłam układać w niej odpowiednie ubrania. Z wykonywania czynności wyrwał mnie dzwonek oznajmiający że ktoś przyszedł. Pobiegłam otworzyć nie wiedziałam kto to może być bo nikogo się nie spodziewałam. Okazało się że to moja kuzynka Kamila.
- Hej co cię do mnie sprowadza?
- Hejka mam dzisiaj wolne i pomyślałam że pojedziemy razem na zakupy?
- Hmm.. ciekawa propozycja tylko wejdź a ja się przebiorę.
- Jasne czekam- powiedziała siadając w salonie na kanapie i przeglądając czasopismo leżące na stoliku.
Przebrałam się i zeszłam na dół do Kamili.
- Gotowa?- zapytała mnie jak już zbliżałam się do niej
- Jasne możemy jechać, jesteś samochodem?- no tak nie wspomniałam Kamila jest starsza ode mnie o 5 lat czyli ma 20 lat ale mamy dobry kontakt jak na kuzynki
- Tak nie musimy tłuc się w autobusie, to zamknij drzwi i jedziemy.
Wyszłyśmy ja zamknęłam drzwi i wsiadłyśmy do jej auta zapięłam pasy i ruszyłyśmy. Chwile panowała cisza ale jednak nie potrafię milczeć i w końcu się odezwałam
- Akurat dobrze się składa może kupię sobie coś nowego bo dzisiaj jadę to akurat się przyda.
- No i na tydzień jedziesz tak?
- Mhm wreszcie odetnę się od tej mojej rzeczywistości
- Oj jak ja bym chciała jechać ale niestety praca ale dzisiaj wolne to postanowiłam zaszaleć na zakupach i pomyślałam o tobie- spojrzała w moim kierunku z uśmiechem co odwzajemniłam.
- Tak w ogóle miałam jechać sama bo tata zostawił mi pieniądze żebym coś nowego sobie kupiła ale samej mi się nie chciało i akurat ty zaproponowałaś
- Miałam wyczucie- zaśmiałyśmy się razem i już dojechałyśmy do galerii. Zaczyna się nasza podróż po sklepach. Znając nas zajmie nam to dobre kilka godzin ale to chyba jak każdym kobietą.
W ciągu czterech godzin na chodzeniu przerwę miałyśmy może z 20 minut pijąc sok pomarańczowy. Jednak świetnie spędziłam ten czas zakupy odbyły się z napadami śmiechu nawet przestałam myśleć o tym o co cały czas siedzi w mojej głowie. Wreszcie się trochę wyluzowałam i bardzo się cieszę.
- Może jednak wejdziesz napijemy się czegoś? - zaproponowałam kiedy już stałyśmy na podjeździe mojego domu
- Innym razem jak wrócisz opowiesz mi o wszystkim teraz niestety muszę wrócić do domu no i jutro praca
- Okej to do zobaczenia za tydzień
- No to dobrej zabawy i odpoczywaj tam.
- Dzięki pa- powiedziałam machając zrobiła w moją stronę ten sam gest i odjechała a ja poszłam do domu dokończyć pakowanie nowych ubrań i tych które jeszcze nie zdążyłam spakować. I przydało by się coś zjeść bo brzuch już daje znaki że już czas. Rzuciłam torebkę weszłam do kuchni zrobiłam kanapki i poszłam do swojego pokoju. Kiedy zjadłam spakowałam się i teraz tylko czekać do 20 czyli niecałe dwie godziny.
- Ewa jesteś w domu?- usłyszałam wołanie taty z dołu
- Tak jestem a coś się stało?
- Nie nic chciałem spytać czy się spakowałaś no bo niedługo jedziemy
- Wiem tato już mam wszystko gotowe tylko muszę znieść na dół
- Dobrze to ja już zniosę
- Okej muszę się przebrać w coś wygodniejszego i będę gotowa ale mamy jeszcze czas
- Wiem ale wyjedziemy o godzinę wcześniej
- O to super już idę w takim razie się ogarnąć.
Pobiegłam na górę chciałam szybko wziąć szybki prysznic przy okazji umyłam włosy. Wytarłam dokładnie ciało i nałożyłam  coś wygodnego wysuszyłam włosy i nałożyłam delikatny makijaż. Wychodząc z łazienki spojrzałam na zegarek w pokoju miałam jeszcze około 15 minut więc pomalowałam sobie paznokcie a kiedy skończyłam usłyszałam wołanie taty odkrzyknęłam tylko ze już idę i wzięłam plecak telefon słuchawki i pobiegłam na dół. Pomyślałam że wreszcie zaczną się moje wakacje bez problemów chociaż tydzień ale zawsze coś.



Oczami Asi:



O ile dobrze pamiętam Ewa miała dzisiaj jechać nad morze. W sumie już wiem czemu wczoraj była zła i nie miała humoru w sumie to były dwa powody: pierwszy to ze byłam z Izą a drugi że gadałam ciągle o sobie chciałabym cofnąć i pogadać z nią a teraz chodź bym chciała muszę czekać tydzień. A może tak miało być może już nasza przyjaźń zakończyła się na zawsze. Ale ja nie chce tyle czy mam coś do gadania? Chyba tak. Jest po dwudziestej dzwoniłam do niej ale ma wyłączony telefon to oznacza że już pojechała i po prostu nie chce ze mną gadać a ja tak bardzo tego potrzebuje teraz potrzebuje jej. No właśnie pytanie czy jak ona mnie teraz potrzebowała byłam przy niej odpowiedź prosta byłam zapatrzona w moją miłość i myślałam że da sobie radę beze mnie i chyba dała a ja nie. Tylko czemu ja myślę po czasie przecież chciała sie pogodzić przyszła wczoraj a ja to zmarnowałam nie mam komu się wygadać. Kacper właśnie miałam się z nim spotkać dzisiaj to teraz nie siedziała bym sama w pokoju to on powiedział godzinę przed spotkaniem ze nie ma czasu. Nie wiem o co mu chodzi ostatnio jest jakiś nerwowy nic mu nie pasuje i jakby mnie unikał może zrobiłam coś złego. Nie mam siły już myśleć zadzwonię do niego. Wybrałam jego numer jeden sygnał drugi aż wreszcie usłyszałam głos ale nie jego tylko jakiejś dziewczyny, a ja bez słowa się rozłączyłam i położyłam się na łóżku. Czy to możliwe że nie jestem jego jedyną dziewczyną? No ale to może być jego siostra której nie ma. Czułam jak coraz więcej łez nabiera mi się do oczu i nagle wybuchłam głośnym płaczem. Nie miałam komu się wyżalić straciłam jedyną przyjaciółkę i to przez własną głupotę. Spojrzałam tylko w zdjęcie moje i Kacpra i poszłam spać mimo wczesnej godziny.






_________________________________________________________________________________



No i jest. Może nie jest jakiś super świetny ale może chociaż troche wam się spodoba dziekuje za wszystkie wejścia i komentarze dla mnie to ogromna motywacja do dalszego czytania wiec jak już czytasz to skomentuj bede bardzo ale to bardzo wdzięczna. Jeszcze raz bardzo dziękuje jesteście kochni <3

czwartek, 21 listopada 2013

Rozdział 4

Jeśli czytasz to nie zaszkodzi skomentować dla ciebie to chwila a dla mnie wiele radości otrzymując zwykły komentarz.
_____________________________________

Po obudzeniu się jednak jeszcze nie wstałam mimo że już koło 12. Mam się dzisiaj spotkać z Asią. Nie wiem co się stało że postanowiła się do mnie odezwać, może po to by pochwalić się jak świetnie im się układa a może zeby sie ze mną pogodzić. Czuję że będzie dziwna cisza miedzy nami jednak muszę iść, mimo że nadal jestem zła na nią to bardzo się steskniłam. Może to ja się myliłam co do Kacpra, a tak naprawdę jest fajny i bardzo kocha Asię, a ja patrzyłam tylko na siebie. Pewnie są razem szczęśliwi i nie powinnam im w tym przeszkadzać i przeprosić ją za to jak sie zachowałam, ale z drugiej strony nic takiego nie zrobilam obie za bardzo sie uniosłyśmy.
- Muszę juz wstać, dość tego rozmyślania- powiedziałam do siebie podnosząc sie i zmierzając w stronę łazienki po drodzę zatrzymujac się przy szafie szukajac czegoś odpowiedniego do pogody. Wybrałam niebieską zwiewną sukienkę i sandałki. Wzięłam szybki prysznic, po osuszeniu ciała ręcznikiem nałożyłam świeżą bieliznę i wybraną wczesniej sukienkę. Zrobiłam delikatny makijaż, ułożyłam włosy i dopasowałam biżuterię. Wyszłam z łazienki biorąc po drodzę telefon aby zobaczyc godzinę i schodząc na dół do kuchni. W domu jak zwykle nikogo nie było więc zanim zaczęłam robić sobie w sumie to już obiad to poszłam włączyć jakiś program muzyczny w TV. Postanowiłam zrobić spaghetti bo jak moj tata wróci z pracy też będzie miał już obiad. Kiedy wsypałsm makaron do wrzącej już wody zadzwonił dzwonek do drzwi myślałam że to listonosz ale jednak byla tp Olga.
- Hej- przywitałam ja buziakiem w policzek
- Cześć, przepraszam że tak bez zapowiedzi ale miałam dwa powody- mówiła z uśmiechem
- Wejdź nie bedziemy gadać w drzwiach, a jakie te powody-zapytałam ze smiechem
- No wiec tak pierwszy to taki że miałam ci już tydzień temu oddać filmy które pożyczyłam, a drugi to nudziło mi się w domu samej i myślałam że chociaż sobie pogadamy
- Jasne chodź może do kuchni bo musze skończyć robić obiad, napijesz sie czegoś?
- Tak jeśli masz to sok pomarańczowy
- U mnie zawsze jest bo to moj ulubiony- mówiąc to nalałam w dwie szklanki pomaranczowej cieczy- Nie wiedziałam że juz wróciłaś, miałaś wrócić za dwa dni.
- Tak ale niestety tata musiał wcześniej wrócić do pracy.
- No dobrze ale nawet nie dałaś znać, to opowiadaj jak było?
- Przecież przyszłam dzisiaj a wróciłam wczoraj wieczorem- powiedziala pomijajac moje pytanie
- Wybaczam ale zadałam pytanie
- Było wspaniale i poznałam chłopaka
- WOW to super jak się nazywa, ile ma lat opowiadaj- wypytywałam doprawiajac już sos
- Hmm.. to tak ma na imię Dawid ma 16 lat i też jest z Warszawy.
- To świetnie i kiedy sie widzicie?
- Jak wróci czyli dopiero za tydzień
- Tak się cieszę że kogoś poznalaś- przytulilam Olgę.
- Ja tez
- Zjesz ze mną?
- A chętnie ale wiesz nie za dużo.
- Jasne jasne
Kiedy zjadłyśmy Olga musiała już iść zadzwoniła mama, a ja poszłam pozmywać. Po doprowadzeniu kuchni do stanu w jakim byla wczesniej i zmierzałam do pokoju zrekając na zegarek ktory wskazywał 15.28 czyli mialam trochę czasu a dokladnie półtorej godziny do spotkania. W pokoju włączyłam laptopa i siadając wygodnie na łóżku i przeglądając rozne strony. A jak wiadomo w internetowym świecie czas mija bardzo szybko, nawet nie wiadomo kiedy. Jak spojrzałam na godzinę zorientowałam się że zostało mi 30 minut. Wiec czasu mało, poprawiłam tylko detale w swoim wyglądzie i zabierając torebkę wyszłam z domu zakluczając drzwi i akurat przyszedł od Asi sms że spotkamy się jednak w ,,maku,, .

Oczami Asi:

Wychodząc z domu napotkałam Ize, ktora zapytała czy może isc ze mna jakos głupio było mi odmówić. Ja szłam w ciszy za to Iza nadawała na co ja tylko przytakiwałam. Doszłyśmy do MC ale Ewy jeszcze nie było więc usiadłyśmy przy wolnym stoliku i czelałyśmy.
- No a jak tam między tobą a Kacprem?- usłyszałam pytanie zz ust Izy.
- Świetnie jest taki wspaniały ale właśnie najgorsze jest to że Ewa z Kacprem nie przepadaja za sobą można nawet powiedzieć ze sie bardzo nie lubią .
- No tak to nie za dobrze, ale moze jakos wreszcie zaczna sie tolerować- w tym momencie widziałam Ewe która rozglądała się i spojrzała na nas, po jej twarzy mogłam zauważyć że nie cieszy się że jest tu tez Iza, ale kurcze z jednej strony ma racje bo miałyśmy pogadac same no ale nie potrafiłam powiedziec nie.

Oczami Ewy:

Kiedy zobaczyłam że Asia nie jest sama a z Izą już byłam zła i nie miałam ochoty z nimi siedzieć ale skoro już przyszłam to powoli szłam w ich stronę
- Cześć - powiedziałam ze sztucznym uśmiechem
- Hej- odpowiedziały równo
- Pójdę zamówić sobie shake, chcecie coś?
- No tez shake waniliowego- Asia dała mi pieniądze to samo zrobiła Iza tylko ona poprosiła o czekoladowego.
Kiedy poszłam o czyms rozmawialy ale nie wiem o czym. Czemu musiała przyjść właśnie z nią miałyśmy przecież pogadać i sobie to wytłumaczyć ale przy niej to niemożliwe. Właśnie widać jak jej zależy na zgodzie no nic posiedze trochę, a później się wykręce chyba że Iza pojdzie wczesniej. Dosiadłam się do nich i dałam im resztę. Milczałam i pijąc shake słuchałam o czym mówią w końcu pytanie padło do mnie
- Czyli miedzy nami już jest tak jak dawniej?
- Słucham myślisz ze spotkanie bez zadnych wyjasnien i przeprosin wszystko załatwi?
- Ja nie mam za co przepraszac to ty powinnas bo nie mialaś racji co do Kacpra on jest kochany romantyczny poprostu prawdziwe cudo
- Nie gadaj głupot to jest maska a pod nią ukrywa prawdziwego siebie czyli totalnego kretyna.
- Nie mow tak o nim nie znasz go!!
- Możliwe ale chyba nie po to miałyśmy sie spotkac
- Dziewczyny to może przejdźmy sie do parku- odezwała się w końcu Iza
- Nie dzieki idźcie same nie mam ochoty i źle sie czuje wroce do domu
- Ewa przeraszam poniosło mnie
- Teraz to już na dzisiaj mam dość cześć - powiedzialam oddalajac sie w strone wyjścia. Poprosiła mnie o spotkanie a nadal widzi tylko czubek wlasnego nosa. Nawet nie zapytała co u mnie słychać. No trudno może jeszcze to przemyśli. Kiedy doszlam do domu wzięłam Ciapka ( mojego yorka ) i poszlam na dlugi spacer. Chodziłam bez celu z dwie godziny az postanowiłam wrócić. Bez słowa poszłam do pokoju i zdejmując kolejno ciuchy poszlam do łazienki z myślą o goracej i relaksujacej kąpieli bylam zadowolona ze mam na to cały wieczór. Włączyłam mp4 i zanurzyłam ciało w wannie. Nastepnego dnia wstalam dość wcześnie i postanowiłam isc pobiegać zalozylam spodenki przed kolana i bluzke zbiegłam na dół powiedziałam tacie ze ide biegac i wyszlam. Mając słuchawki w uszach myślałam o wszystkim o czy tylko sie dało. Jutro w nocy jade nad morze wreszcie odpoczne od tego co jest wokół. Dzisiaj musze sie spakować. Zamyślenia przerwalam kiedy na kogos wpadłam...

sobota, 16 listopada 2013

Rozdział 3

- Czego chcesz?- zapytałam kiedy byliśmy sami
- Wiesz co zmieniłem zdanie wolę twoją koleżankę i zrób coś żeby zmieniła zdanie na mój temat
- Nie możesz się nią bawić raz mówisz tak raz tak o co Ci chodzi- nie czekałam na odpowiedź odeszłam od niego, złapałam Aśkę za rękę i szłyśmy w stronę wyjścia
- Możesz mi powiedzieć co się stało?
- Co za kretyn on się po prostu nami bawi. Teraz już nie ja mu się podobam tylko ty.
- I jesteś zła bo ja mu się podobam?
- Nie o to chodzi on to mówił z taką pewnośćą coś na bank jest nie tak
- Przesadzasz, mnie cieszy to że mu się podobam bo on też mi.
- Ale on nie jest dla Ciebie odpowiedni!
- Tego ty nie możesz wiedzieć jesteś poprostu zazdrosna- stwierdziła
- Chyba sobie żartujesz, a zresztą rób sobie co chcesz ale nie przychodz do mnie z płaczem.
Wkurzona poszłam do domu. Jest zbyt w niego zapatrzona oj bedzie tego żałowała.
Dwa tygodnie później:
Nie odzywam się z Asią od tamtej kłótni postawiła na swoim i od tygodnia jest z Kacprem, co z tego wyjdzie nie mam pojęcia. Niedługo jadę nad morze odpocznę od tego i nad wszystkim pomyślę. Teraz dość często spotykam się z koleżanką z klasy przynajmniej ona ma dla mnie czas. Lecz teraz ona jest na wakacjach więc pozostało mi nic innego jak leniuchować w domu.
Oczami Asi:
Jest wspaniale od tygodnia spotykam się z Kacprem. Ewka nie miała racji on jest wspaniały, troskliwy, romantyczny i do tego przystojny. Spotykamy sie codziennie. Ostatnio kiedy byliśmy na spacerze widziałam Ewe z taką dziewczyną co chodzi z nami do klasy. Wymieniłyśmy się tylko krótkim cześć. Dzisiaj też się z nim widzę mamy iść na spacer. Za godzinę ma po mnie być więc postanowiłam już się przyszykować. Pierwsze co zrobiłam to wyprostowałam włosy i umalowałam się. Później poszłam do szafy i zastanawiałam się co założyć. Wybrałam strój: bokserkę w paski krótkie spodnki i granatowe vansy. Przeczesałam jeszcze włosy, nałożyłam biżuterię i byłam gotowa kiedy usłyszałam dzwonek do drzwi wzięłam jeszcze sweterek i ozanjmiłam bratu że wychodzę. Kacper jak zawsze przywitał mnie buziakiem i odezwał się:
- Hej kochanie ślicznie wyglądasz- przyglądał mi się z uśmiechem
- Hej dziękuję to gdzie idziemy? - zpaytałam ciekawa
- To może chodźmy do parku, a później do mnie?
- Okej mi pasuję
- Więc idziemy
Kacper ciągle powodował że z mojej twarzy nie schodził uśmiech.
- Kocham kiedy się uśmiechasz.
- To dzięki tobie ty jesteś autorem mojego uśmiechu - po tych słowach zatrzymałam się przed nim i go pocałowałam. Było jak zwykle idealnie czułam pełno motylków latających w moim brzuchu. Usiedliśmy na jednej z ławek i wtedy przechodziły dwie dziewczyny. Poczułam że brakuje mi Ewy i tych naszych rozmów. Postanowiłam wieczorem do niej zadzwonić.
- Kochanie słuchasz mnie? - z zamyśleń wybudził mnie ten mój blondynek
- Przepraszam zamysliłam się.
- Nad czym? -
- Bo brakuje mi Ewy tych naszych rozmów i smiania się bez powodu ogólnie brakuje mi jej. Boje się że straciłam przyjaciółkę
- Może w takim razie nie była twoją prawdziwą przyjaciółką? Gdyby nią była cieszyła by się z twojego szczęścia a nie mówiła ze nie powinnaś ze mna być . Jest zazdrosna. Nie powinnaś się z nią zadawać. - spojrzałam na niego lecz nic nie odpowiedziałam. Jak widać myliła sie co do Kacpra i może serio to była tylko koleżanką. Nie chcę już o tym mylśleć. Zadzwonie do niej później może będzie sie chciała spotkać.
- Asiu nie myśl już o tym chodźmy do mnie zrobimy coś do jedzenia
- Zgoda bo w sumie zgłodniłam.
Pierwszy raz będę u niego kiedy wchodziliśmy rozgladałam sie po ładnie urządzonych wnętrzach.
- To na co masz ochotę?
- Może zrobimy frytki i do tego warzywa na patelnię?
- Dobry pomysł no to zaczynamy- i ruszył w stronę kuchni.
Po przygotowaniu posiłku usiedliśmy przy stole i spożyliśmy to co bylo na talerzach.
- I jak smakowało?
- Pyszne daj pozmywam-
- Pomogę Ci- podszedł do mnie od tyłu i przytulił mnie
- Nie trzeba włącz jakąś muzykę nie lubię takiej ciszy.
- Oczywiście dla Ciebie wszystko.
Po zmyciu naczyń poszłam do salonu a Kacper siediał na kanapie przeglądając coś w laptopie. Podeszłam od tyłu i pochyliłam się nad nim calując go w szyję na co tylko sie zaśmiał.
- Muszę się już zbierać
- To odprowadzę Cię - powiedział wyłączając laptopa.
Wyszliśmy z domu i wtuleni w siebie szliśmy spacerkiem w kierunku mojego domu. Przed moim domem zatrzymaliśmy się i wtulona w niego powiedziałam:
- Kocham Cię skarbie- co wywołało u niego uśmiech
- Ja Ciebie jeszcze bardziej- i pocałował mnie.
Odchodząc pomachałam i czekałam aż zniknie z mojego pola widzenia. Po wejściu zdjęłam buty i poszłam do pokoju. Usiadłam na łóżku wzięłam telefon do reki i zastanawiałam się czy zadzwonić do Ewy i co jej powiedzieć. Bałam się tej rozmowy że to na prawdę koniec przyjaźni. Jednak zdecydowałam się i wybrałam jej numer.
- Slucham- usłyszałam jej głos
- Hej to ja Asia. Chciałabym z tobą pogadać. Co powiesz na spotkanie?
- Dobrze możemy sie spotkać jutro o 17 w parku.
- Jasne mi pasuje w takim razie do zobaczenia
- No pa - i zakończyła rozmowę.
Poszłam wziąć długą kąpiel taką relaksujacą i później iść spać. Przed snem zobaczyłam że mam wiadomość od Kacpra: "Dobranoc skarbie juz za tobą tęsknię <3" na widok tych słów uśmiechnęłam się i napisałam "Dobranoc też tęsknie Kocham Cię :*" I poszłam spać.




No i jest mam nadzieje ze chodź troche bedzie wam sie podobac. Dziekuje za komentarze nawet nie wiecie ile dla mnie one znacza bo wiem ze mam dla kogo pisac jestescie wspaniali :))